အလြမ္းေတြမသပ္မရပ္နဲ႕ တစ္ခန္းရပ္သြားတဲ့ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္ဟာ အက်ဥ္းခ်ဳပ္မဆန္လြန္းဘူးလား။
ဟြန္း..မတီးပဲ၀င္လာတဲ့ေႏြထဲ သဲထဲေရသြန္ျဖစ္သြားမယ့္အခ်စ္ေတြ ေလေျပနဲ႕အတူမေအးနုိင္ေတာ့ဘူး။
ေျမလူးမေနပါနဲ႕ေတာ့ရြက္၀ါေရ.. တစ္သက္မွာတစ္ခါေသရတယ္ဆုိေပမယ့္ အိပ္မက္ပြင့္ေ၀တုိင္းလြင့္လြင့္သြားတဲ့လိပ္ျပာ ဘယ္ဂါထာနဲ႕ျပန္ထိန္းခ်ဳပ္ရမလဲ နာလြန္းမကနာလာတဲ့အသည္းမွာ အသက္ပုိမပါတာသိသင့္ပါတယ္ (......)။
ေဆာင္းႏွင္းၾကြင္းေတြခ်န္ထားတဲ့နာရီနဲ႕ ဥၾသဟာေတးသီေနေပါ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းေတးသီမယ္ အလြမ္းမပီျပင္ရင္ႀကိဳက္သလိုေျပာပါ။။
Categories:
ကဗ်ာ
0 comments:
Post a Comment